Kul-Köle Olan Padişah...

Kul-Köle Olan Padişah...

Hükümdarlara ait bilinen en büyük aşk hikâyesi. I. Abdülhamid'in, cariyelerinden Ruhşah'a olan bağlılığıdır... 

Bu aşkı, Abdülhamid'in Ruhşah'a hitaben kaleme aklığı ve bugün Topkapı Sarayı arşivinde saklanan mektuplarından öğreniyoruz... 

Hükümdar, bir mektubuna "Ruhşah'ım. Hamid'in sana kurban ola!..." diye başlıyor: 

"Cenâb-ı hallâk-ı âlem (alemin yaratıcısı), mahlûkatın halikidir (yaratılmışların yaratıcısıdır. Bir kusur ile azâb eylemez.. 

Sana ben-dolmuş (bağlanmış) bir kulunum. Bu gece gel, niyazımdır. Billahi sebeb-i illetim (hastalığıma sebep) ve belki mevtim (ölümüm) olursun. Ayağın allına yüzüm gözüm sürerek rica ederim. Kendimi zaptedemiyorum, billâhi'l-azîm". 

Kendisini zaptedemediğini söyleyen ve arzuladığı kadını "ayağının altına yüzünü, gözünü sürerek" davet eden, sıradan bir insan değil, kılmak üzere de olsa yine de koskoca bir imparatorluğun tek hakimidir. Hükümdar, bir başka mektubumla arlık kendisinden "kul, kurban" diye bahsetmekledir: "Abdülhamit'in, Ruhşâh'ına kul, kurban olsun! Bir kusur ile beni unutma. Benim vücudum turâb (toprak) olunca ben senden geçer isem ("toprak olduğumda ben senden vazgeçersem. İnşallah-u teâlâ ömrüm oldukça cem (birarada) oluruz: Nazik ayağına yüzümü sürerek niyaz ederim". 

Ruhşah bu davetlere icabet etmemiş olacak ki, Abdülhamid tekrar kaleme sarılır: 

"Efendim, Hamid sana kurban olsun. Bu gece teşrifinle kulunu ihya edesin. Billahi sabra mecalim kalmadı. Hem ayın iblida (ilk) gecesidir. Kerem senindir. Bu gece kendimi güç zaptettim. Ayağını öpeyim, beni bu gece Allahu teâlâ aşkına mahzun eyleme efendim. Sana kul ve kurban olayım efendim". 

Hükümdarın mektuplarının ne sonuç verdiğini, tarihçi Çağatay Uluçay yazıyor: 

"...Birinci Hamid'in bu yalvarmaları ve niyazları tesirini gösterse gerek. Çünki başkadın Ayşe Sultan'ın o günden sonra yerini sevgilisi Ruhşah kadın almış, ölünceye kadar Birinci Abdülhamid'in kalbine, tahtına ve hazinesine hükmetmiştir...".